«Καλά, κάνουν και κορίτσια Taekwondo;» — Το Taekwondo δεν έχει φύλο

Πριν από λίγο, ενώ καθόμουν έξω από τον Σύλλογο, πέρασαν δύο αγόρια, το πολύ 12 – 13 ετών. Κοίταξαν προς το προπονητήριο και παρατήρησαν ότι ανάμεσα στα παιδιά που προπονούνταν υπήρχαν και κορίτσια.

Η πρώτη τους αντίδραση ήταν:

«Κορίτσι είναι; Καλά, κάνουν και κορίτσια;»

Μια αυθόρμητη φράση, ειπωμένη περαστικά. Κι όμως, αρκετή για να με κάνει να σταθώ σε κάτι που συχνά θεωρούμε ότι έχουμε ήδη ξεπεράσει: την αντίληψη πως υπάρχουν αθλήματα «για αγόρια» και αθλήματα «για κορίτσια».

Δεν γράφω αυτές τις γραμμές για να κατηγορήσω τα δύο παιδιά. Τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα στις εικόνες, στις κουβέντες και στις προσδοκίες που τα περιβάλλουν. Η έκπληξή τους μου δίνει μια ευκαιρία να αναρωτηθούμε εμείς, οι μεγάλοι: τι τους μαθαίνουμε για όσα μπορούν να κάνουν τα ίδια και οι συνομήλικοί τους;

Ποιος αποφάσισε ότι το Taekwondo είναι μόνο για αγόρια;

Ένα κορίτσι μπορεί να θέλει να μάθει Taekwondo επειδή του αρέσει η κίνηση.

Επειδή το ενθουσιάζουν οι τεχνικές.

Επειδή θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο, να προπονηθεί με την παρέα του ή να βάλει έναν προσωπικό στόχο.

Κανένας από αυτούς τους λόγους δεν χρειάζεται πρόσθετη εξήγηση επειδή είναι κορίτσι.

Δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι «αρκετά σκληρό».

Δεν χρειάζεται να συγκριθεί με κάποιο αγόρι για να αξίζει τη θέση του στο προπονητήριο και, φυσικά, δεν χρειάζεται να απολογηθεί για την επιλογή του.

Η επιθυμία του να συμμετέχει είναι αρκετή.

Το ίδιο ισχύει για κάθε παιδί που επιλέγει μια πολεμική τέχνη ή οποιοδήποτε άλλο άθλημα. Το φύλο του δεν πρέπει να καθορίζει τι δικαιούται να αγαπήσει, να δοκιμάσει ή να διεκδικήσει.

Στο προπονητήριο βλέπουμε παιδιά που προσπαθούν

Μέσα στην προπόνηση, κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό. Κάποιο μαθαίνει γρήγορα μια τεχνική και δυσκολεύεται στην επόμενη, κάποιο διστάζει να δοκιμάσει, κάποιο απογοητεύεται όταν δεν τα καταφέρνει και κάποιο συγκεντρώνει το θάρρος του και προσπαθεί ξανά!

Αυτές οι στιγμές ανήκουν σε όλα τα παιδιά.

Η συγκέντρωση, η επιμονή, ο σεβασμός στον συναθλητή και η διάθεση για μάθηση καλλιεργούνται με χρόνο και προσπάθεια. Δεν είναι χαρακτηριστικά που ανήκουν σε ένα φύλο και η πρόοδος έχει αξία για κάθε παιδί: όταν κατακτά κάτι που το δυσκόλευε, όταν συνεργάζεται, όταν μαθαίνει να διαχειρίζεται μια αποτυχία, όταν αναγνωρίζει την προσπάθεια κάποιου άλλου.

Οι λέξεις μας μπορούν να ανοίγουν ή να κλείνουν πόρτες

«Αυτό είναι αγορίστικο.»

«Δεν είναι για κορίτσια.»

«Τι δουλειά έχεις εσύ εκεί;»

Για εκείνον που τις λέει, αυτές οι φράσεις μπορεί να μοιάζουν ασήμαντες. Για ένα παιδί που σκέφτεται να ξεκινήσει ένα άθλημα, όμως, μπορεί να γίνουν λόγος να μην περάσει ποτέ την πόρτα.

Ας προσέξουμε ακόμη και τα λόγια που χρησιμοποιούμε ως έπαινο.

Το «για κορίτσι, είσαι πολύ καλή» βάζει έναν περιορισμό μέσα στο ίδιο το κομπλιμέντο. Ένα απλό «μπράβο για την προσπάθειά σου» αναγνωρίζει αυτό που πραγματικά έκανε το παιδί, χωρίς συγκρίσεις και ταμπέλες.

Η αλλαγή αρχίζει και από αυτές τις μικρές, καθημερινές κουβέντες.

Αυτή η συζήτηση αφορά και τα αγόρια

Τα στερεότυπα περιορίζουν τις επιλογές όλων των παιδιών.

Όπως ένα κορίτσι πρέπει να μπορεί να επιλέξει το Taekwondo χωρίς να προκαλεί έκπληξη, έτσι και ένα αγόρι πρέπει να μπορεί να επιλέξει τον χορό, τη ρυθμική ή οποιαδήποτε δραστηριότητα αγαπά, χωρίς να φοβάται την κοροϊδία.

Παράλληλα, όταν αγόρια και κορίτσια προπονούνται μαζί, έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν ο ένας την προσπάθεια του άλλου. Να συνεργαστούν, να σεβαστούν τις διαφορετικές δυνατότητες και να δουν στην πράξη ότι κανείς δεν κρίνεται από μια ταμπέλα.

Έτσι θέλουμε να μεγαλώνουν τα παιδιά μας: με ελευθερία στις επιλογές τους και σεβασμό στις επιλογές των άλλων.

Στον Α.Σ. ΔΙΑΣ ΛΑΡΙΣΑΣ, κάθε παιδί έχει θέση

Για εμάς, κάθε παιδί που μπαίνει στο προπονητήριο αξίζει προσοχή, καθοδήγηση και ευκαιρίες να εξελιχθεί.

Θέλουμε τα κορίτσια να νιώθουν ότι ανήκουν στον χώρο του αθλητισμού, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξουν ότι δικαιούνται να βρίσκονται εκεί.

Θέλουμε και τα αγόρια να μεγαλώνουν θεωρώντας αυτονόητη την παρουσία τους: ως συναθλήτριες, ως μέλη της ίδιας ομάδας, ως παιδιά με κοινό δικαίωμα στη συμμετοχή.

Γι’ αυτό, στην ερώτηση «Καλά, κάνουν και κορίτσια;», η απάντησή μας είναι απλή:

«Φυσικά! Έλα να γνωρίσεις την ομάδα μας.»

Μέσα από όσα βλέπουν και μαθαίνουν κοντά μας, κάποια μέρα τα παιδιά δεν θα χρειάζεται πια να κάνουν αυτή την ερώτηση.

Το Taekwondo, όπως κάθε πολεμική τέχνη και κάθε άθλημα, είναι για όποιο παιδί θέλει να το γνωρίσει.

Α.Σ. ΔΙΑΣ ΛΑΡΙΣΑΣ — Από το 1996, μεγαλώνουμε μαζί μέσα από τον αθλητισμό.